Metadatuak kalitatea galdu gabe kentzea: zergatik berriro konprimatzea ez den garbitzea
Bi modu daude argazki baten metadatuak kentzeko. Bata datu-blokeak atera eta irudia zegoen bezala uztea da. Bestea, argazkia ireki, berriro margotu eta berriro gordetzea: metadatuak bidean galtzen dira, baina irudia ere aldatu egiten da. Eta, batzuetan, ez dira galtzen ere.
Zer den berriro konprimatzea
JPEG batek edo HEIC batek irudia galerarekin konprimatuta gordetzen dute: gordetzean, begiak ia nabaritzen ez duen informazioa baztertzen da. Norbaitek argazkia ireki eta berriro gordetzen badu, konpresio hori berriro aplikatzen da aurrekoaren gainean, eta irudiak pixka bat gehiago galtzen du. Behin eginda ia ez da nabaritzen; hainbat aldiz eginda, blokeak, ertz zikinak eta desagertzen doazen koloreak agertzen dira.
Tresna askok horrela kentzen dituzte metadatuak, hain zuzen, programatzeko errazena delako: argazkia oihal batean marrazten dute eta berriro esportatzen dute. Funtzionatzen du, baina ez da doakoa.
Neurtu duguna
3024 × 4032 pixeleko proba-argazki bat hartu genuen, GPSarekin, eta hiru modutan prozesatu genuen. Ehunekoak argazki bakoitzaren araberakoak dira —xehetasun handiko batek gureak baino gehiago galtzen du, gurea leuna baita—; beraz, garrantzitsuena da zer aldatzen den eta zer ez:
- Nabigatzailean berriro marraztea, webgune sinple askok egiten duten bezala: pixelen % 1,8 aldatu zen, eta fitxategia 925 kB izatetik 742 kB izatera igaro zen. GPSa kendu zuen, baina berriro konprimatu zuen.
- macOSen irudi-tresnarekin berriro gordetzea (
sips), 85eko kalitatean: pixelen % 16,8 aldatu zen eta GPSa gorde zuen. Berriro konprimatzea ez da garbitzea. - KillEXIF-ekin: pixel bat ere ez zen aldatu. Irudiaren datuak berberak dira, byte-z byte, eta GPSa joan egin zen.
- Hamar gordetze jarraian, 90eko kalitatean: jatorrizkoarekiko aldea handitu egin zen bakoitzean. Horregatik da garrantzitsua berriro ez konprimatzea: argazki bat horrelako tresna batetik pasatzen den bakoitzean, pixka bat gehiago galtzen du.
Nola jakin tresna batek berriro konprimatzen duen
Badira ezer neurtu beharrik ez duten zantzuak:
- Tamaina asko aldatzen da. Metadatuak kentzeak kilobyte gutxi batzuk aurrezten ditu, batzuetan zertxobait gehiago, miniatura bat bazegoen. 3 MBko argazki bat 2 MBrekin ateratzen bada, berriro konprimatu da.
- «Kalitate» bat aukeratzen uzten dizu gordetzean. Kalitatea badago, konpresioa dago.
- Formatua aldatzen da: HEIC bat sartu eta JPEG bat ateratzen bada, irudi osoa berriro kodetu da.
- Irudia prozesatuko balu bezala behar du denbora: metadatu-bloke bat kentzea ia berehalakoa da; argazki handi bat berriro konprimatzea, ez.
KillEXIF-ek egiten duena
KillEXIF-ek metadatuak kentzen ditu irudia ukitu gabe: fitxategiaren barruko datu-blokeak aurkitzen ditu, atera egiten ditu, eta gainerakoa bere horretan kopiatzen du. Ondoren, fitxategi garbia berriro irakurtzen du joan behar zuena joan dela egiaztatzeko, eta esan egiten du: «Egiaztatuta: ez da ezer sentikorrik geratu». Eta zerbait fitxategia hondatu gabe kendu ezin bada, azaldu egiten du, berriro konprimatu beharrean.
Horregatik pisatzen du argazki garbiak ia jatorrizkoak adina, eta horregatik garbi dezakezu nahi adina aldiz, ezer galdu gabe. Gauza bera bideoekin: metadatuak kentzen dira, eta bideoa ez da berriro kodetzen.